امروز برای توست، برای تو مادرم، برای تو خواهرم، برای شما مادرانم، خواهرانم، زنان سرزمینم
مادرم که به جرم زن بودن حق هیچ اعتراضی نداشتی، زنی با نفسی غمگین،که قلبت را شکستند و تو گذشت کردی، که درد کشیدی و هیچ نگفتی، که خیانت مردت را دیدی و آرام اشک ریختی، که از بیوه شدنت ترسیدی، که دلت را به وعده بهشت زیر پایت خوش کردن، که به اندازه تمام عمرت خدایی را عبادت کردی، خدای که من به اندازه تمام عمرم باور نداشتم، که زیبایت زیر چادر باور های غلط پنهان شد، که شرم کردی بی دلیل، که مویت، صورتت، بدنت را پوشاندن، که کتک خوردی، سوزاندت، قطعه قطعه شدی، سنگ خوردی، که در تنهایی و بی امانی مردی ...
تو که درد کشیدی و مردت نگران کودکش که مبادا دختر باشد، که بی خوابی کشیدی و مردت خواب حوریان بهشت دید، تو که مادر شدی و همه جا پرسیدند نام پدر، که آرزویت در نهایت بدبختی خوشبختی مردت بود،
خواهرم که در پانزده سالگی مادر شدی، که عقد تو را با پسر عمویت از سه ماهگی فقط در آسمان سرزمین من نوشتند، که چاره ات برای فرار از تعصب و تحجر پدر و برادرت تیغ بود، که چشم کبودت را زیر عینک پنهان کردی، که معیار سنجش ارزش تو پرده بکارتت شد، که برداشتن ابرویت در مدرسه جرم بود، که کیفت را گشتند مبادا چیزی از حقت بدانی، که در خیابان با باتوم زدنت و ما فیلمت را گرفتیم، تو ایستادی محکم و قاطع و استوار، مرا ببین که روبه روی تو به زانو در آمدم، تو مام وطن منی و من شرمسار از زن ستیزی ...
امروز روز توست، روز زن، هشت مارس
